Święta Hildegarda z Bingen    Wizja Aniołów

1098                                                                                                                   Wizja aniołów

 

Narodziny Hildegardy z Bingen w Bermersheim/ Alzey - Niemcy. Była dziesiątym dzieckiem hrabiego Hildeberta i jego żony Mechtyldy. Od najmłodszych lat doznawała objawień, które przybierały postać jasnego, intensywnego światła. Miała też niezwykły dar przewidywania mających nastąpić wydarzeń.   W dzieciństwie często zapadała na zdrowiu, z natury była wątła i chorowita.

 

1106

8-letnia Hildegarda zostaje oddana pod opiekę pobożnej Jutty von Sponheim, prowadzącej pustelniczy żywot w ufundowanym przez jej ojca żeńskim eremie przy klasztorze Benedyktynów w Disibodenburgu.

 

1113

Pustelnia Jutty i Hildegardy przekształca się w małą wspólnotę zakonną zapoczątkowaną przez garstkę młodych kobiet, pochodzących przeważnie z arystokratycznych rodów, które przybyły zachęcone opinią świętości, jaką ciszyła się Juta. Przy składaniu ślubów zakonnych wnosiły na rzecz zgromadzenia pewną sumę pieniędzy, jako swego rodzaju posag. Klasztor zapewniał im wykształcenie. Zgodnie z regułą św. Benedykta podlegało ono opatowi.

 

1136

Umiera Jutta von Sponheim. Hildegarda zostaje w wieku 38 lat jednogłośnie wybrana przez siostry na przeoryszę zgromadzenia. 

 

1141

Hildegarda doznaje wizji, w której przepełnia ją „ogniste światło o niespotykanej jasności”, Słyszy głos z nieba, że powinna „ująć w słowa i zapisać wszystko to co usłyszy i zobaczy ... ponieważ dzieje się to poprzez cuda boskie” . Przerażona Hildegarda czuła się niegodna wypełnienia takiej misji. Opierając się powierzonemu zadaniu zapada na zdrowiu. Po podjęciu decyzji o spisaniu swoich wizji zdrowieje. Pomaga jej sekretarz Wolmar z Disibodenberga. Powstaje pierwsze dzieło: „SCIVIAS” (Poznaj drogi Boże), pisane przez 10 lat.

 

1146-1147

Hildegarda koresponduje z opatem Bernardem z Clairvaux.

 

1147

Papież Eugeniusz III jako najwyższy autorytet potwierdza na synodzie w Trewirze dar wizji Hildegardy, czyta osobiście zebranym kardynałom i biskupom fragmenty ze „Scivias”, które uznaje za dzieło natchnione. Wspólnota zakonna rośnie, prosi o pozwolenie na budowę nowego klasztoru.

 

1150

Hildegarda staje się pierwszą średniowieczną założycielką niezależnego żeńskiego klasztoru w Rupertsbergu.

 

1151-1158

Powstają dwa następne dzieła „PHYSICA” (Przyrodoznawstwo) oraz „CAUSAE ET CURAE” (Przyczyny i leczenie chorób)

 

1158-1163

Powstaje „LIBER VITAE MERITORUM” (Księga uczynków). Równocześnie podróżuje i głosi kazania we Frankonii, Lotaryngii i Nadrenii. Jako pierwsza kobieta występuje publicznie w kościołach i na placach, nawołując duchowieństwo do odnowy, cesarza Fryderyka Rudobrodego do budowania jedności Kościoła oraz wszystkich ludzi do nawrócenia.

 

1163

Powstaje „LIBER DIVINORUM OPERUM” (Księga dzieł Bożych). Hildegarda koresponduje z szlachtą i duchowieństwem. Napisała ok. 300 listów. Skomponowała 77 pieśni i hymnów do których napisała tez słowa.

 

1164

Hildegarda zakłada w Eibingen drugi klasztor, gdyż klasztor w Rupersbergu nie mógł pomieścić nowych mniszek.

 

1177

Hildegarda godzi się na pochówek na przyklasztornym cmentarzu ekskomunikowanego rycerza.

Kiedy pod wpływem otrzymanego w wizji Bożego nakazu odmówiła usunięcia zwłok z poświęconej ziemi na klasztor nałożony został interdykt (zakaz sprawowania liturgii).

 

1178

Po licznych listach i interwencjach 80 letniej Hildegardy interdykt został zdjęty. Jeden z jej współczesnych biografów napisał, że „nie było takiej siły, która zmusiłaby jej sumienie do ugięcia się”    

                  

1179

17 września w nocy z niedzieli na poniedziałek umiera Hildegarda. Jej śmierci towarzyszyły cudowne znaki na niebie.

 

2012

Papież Benedykt XVI wynosi 10 maj 2012 roku Hildegadę z Bingen do rangi świętej,

7 października 2012 roku do rangi Doktora Kościoła